Pieśń 2

Najważniejszym momentem w obrzędowości narodzinowej był chrzest, który wprowadzał dziecko nie tylko do społeczności Kościoła ale przede wszystkim społeczności mieszkańców wsi. Dziecko chrzczono po kilku lub kilkunastu dniach od urodzenia. Zazwyczaj przynosiło sobie imię ale często też otrzymywało je po przodkach. Do chrztu przynosili je rodzice chrzestni, zwani kumami, dobierani sposród rodziny, sąsiadów lub przyjaciół,…

Obrzędy weselne były najokazalsze i najbardziej urozmaicone. Nie tylko w Wyrykach, ale w większości polskich wsi w XIX i na początkach XX wieku wybór przyszłej żony zależny był od woli rodziców. Kiedy rodzice doszli do wniosku, że czas było syna ożenić, wybierali mu pannę, a następnie do jej rodziców wysyłali swata.  O swataniu mówi pieśń:

.    

Święta  rozpoczynały się od wieczerzy wigilijnej. Najważniejszym zwyczajem w tym dniu była i jest  postna kolacja zwana najczęściej „wigilią”. Na wigilie przygotowywano najczęściej dwanaście dań – bo tylu było apostaołów i miesięcy w roku. Do przygotowania wigilijnych potraw używano wiekszości uprawianych w gospodarstwie roślin w celu zapewnienia sobie urodzajów w nowym roku. Do najbardziej tradycyjnych…

„Co wieś, to inna pieśń” – głosi staropolskie przysłowie. I rzeczywiście, polski folklor ma tyle barw, co pasiasta wyrycka, albo nawet łowicka spódnica. Każdy region odznacza się odmiennymi zwyczajami, wierzeniami i obrzędami. Ma swoją gwarę, kuchnię, architekturę i odmienny ludowy strój. Tego bogactwa i różnorodności zazdroszczą nam inne kraje Europy. W dobie globalizacji, komercjalizacji życia…

Zespół śpiewaczy z Wyryk – Połodu w składzie (od lewej): Maria Sakowiec, Zofia Peszko, Marianna Wegiera, Janina Horszczaruk, Zofia Zarczuk, który w 1987r na XXI Ogólnopolskim Festiwalu Kapel i Śpiewaków Ludowych w Kazimierzu nad Wisłą wyśpiewał Basztę – główną nagrodę w kategorii zespołów śpiewaczych.